Το θέμα της υγείας, ιδιαίτερα της πρόληψης φυσικών και ψυχικών δυσλειτουργιών απασχόλησε ανέκαθεν τις κοινωνίες όλων των εποχών.

Μας απασχολεί ιδιαίτερα σήμερα, όπου οι στατιστικές μας αναφέρουν πόσο πολλά παιδιά εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα: υπερβολικού βάρους, παραμορφώσεων της σπονδυλικής στήλης, κινητικών διαταραχών, αλλεργιών, καρδιακών και κυκλοφοριακών παθήσεων, διαβήτη κλπ., αλλά και ψυχονοητικά προβλήματα νοητικής καθυστέρησης και ψυχολογικών διαταραχών του χαρακτήρα: βιαιότητας, επιθετικότητας έως εγκληματικότητας, φοβιών, άγχους, που αργότερα εκδηλώνονται ως εθισμοί και εξαρτήσεις από ουσίες. 18% επί των γεννήσεων είναι παιδιά με σωματικές και ψυχονοητικές σοβαρές ατέλειες (το ποσοστό αυτό δεν φαίνεται, διότι, εν μέρει, τα περιστατικά αντιμετωπίζονται με την διακοπή της κυήσεως). Κι έχουμε μια συνεχή αύξηση των μη ηθελημένων υπογονιμοτήτων και αντίστοιχη αύξηση της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Ωστόσο η πρόοδος της επιστήμης μας δείχνει σαφείς και πολύ ελπιδοφόρους δρόμους για την επίλυση αυτών των προβλημάτων.

Πάντα γνωρίζαμε ότι η κάθε περίοδος της ζωής καθορίζει τα επόμενα στάδια. Και τα τελευταία 30 έως 50 χρόνια, μετά επισταμένες έρευνες σπουδαίων ερευνητικών κέντρων απ’ όλον τον κόσμο, η επιστήμη οδηγήθηκε στην ανακάλυψη της μεγάλης σημασίας της προγεννητικής περιόδου της ζωής, ως αρχικής, για την υγεία και ισορροπία του ανθρώπου σ’ όλα τα μεταγενέστερα μεταγεννητικά στάδια.

Στους εννέα μήνες της κυοφορίας, με ρυθμούς ιλιγγιώδεις που ποτέ και πάλι ο άνθρωπος δεν θα προσεγγίσει, αρχίζοντας από ένα ζυγωτό κύτταρο (που ο άντρας και η γυναίκα δίνουν κατά την ένωσή τους που οδηγεί στην σύλληψη) χτίζεται όλος ο οργανισμός, όλα τα όργανα του ανθρώπου, σύμφωνα με ένα σοφό σχέδιο, που ο νους μας δεν μπορεί να συλλάβει. Το πώς θα πραγματοποιηθεί αυτή η δόμηση εξαρτάται από την τελειότητα ή την ατέλεια των υλικών που η έγκυος μητέρα προμηθεύει, μέσα από την πλακούντια κυκλοφορία. Η τελειότητα ή ατέλεια κάθε οργάνου εξαρτάται από την ποιότητα αυτών των υλικών.

Οι έρευνες της τελευταίας 50ετίας, οι οποίες τα τελευταία 20 χρόνια έλαβαν μία τεράστια έκταση, απέδειξαν ότι το έμβρυο είναι μια έλλογη συνειδητή ύπαρξη, ήδη από την πρώτη γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο…

Έχει αισθήσεις… συναισθήματα… μνήμη…ικανότητα μάθησης... Όλα όσα σκέπτεται, αισθάνεται και δέχεται μέσα της η μητέρα και μέσα από αυτήν ο πατέρας και το περιβάλλον, το έμβρυο τα αισθάνεται και τα ζει την ίδια στιγμή μαζί της!

Το αίμα της μητέρας, είναι η πρώτη ύλη της δόμησης του παιδιού (μέσα από την πλακούντια κυκλοφορία) πρέπει λοιπόν να του προσφέρει όλα τα χρήσιμα στοιχεία. Σημαντική είναι γι’αυτό η υγιεινή διατροφή της εγκύου…. αλλά και η εσωτερική της γαλήνη και χαρά. Και τούτο διότι άλλες ορμόνες…. αγαθοποιές εκκρίνονται στο αίμα όταν ο άνθρωπος είναι χαρούμενος, αισιόδοξος και ευτυχής (οι ενδορφίνες, η ωκυτοκίνη, οι «ορμόνες της αγάπης», εξηγεί ο δρ. Michel Odent) και άλλες… που καταστρέφουν στοιχεία, όταν είναι δυστυχής και απαισιόδοξος (η αδρεναλίνη, οι κατεχολαμίνες).

Μέσα από τις ορμόνες της μητέρας (που κατακλύζουν το έμβρυο μέσα από την πλακούντια κυκλοφορία) επαναλαμβάνονται σε αυτό οι ίδιες ψυχικές καταστάσεις της και του δημιουργούν ήδη προδιαθέσεις για μια ίδια ψυχοσύνθεση, ως πρώτα ισχυρά εντυπώματα.

Γι’ αυτό ο γυναικολόγος Μichel Odent, μεγάλος ερευνητής και συγγραφέας της εποχής μας, βεβαιώνει: "Δεν υπάρχει σπουδαιότερη προτεραιότητα από την ορθή διατροφή και την ευδιάθετη ψυχική κατάσταση της εγκυμονούσας, από την αγάπη της για το παιδί της".

Το παιδί στη μήτρα όμως δομείται, όχι μόνο με το αίμα και τις ορμόνες αλλά και με τις ενέργειες της μητέρας του, που παράγονται από τις εναλλασσόμενες εντυπώσεις, σκέψεις, συγκινήσεις και βιώματά της. Η λύπη και αγωνία της διαταράσσουν την αρμονική δόμηση των οργάνων του, ενώ η χαρά, γαλήνη, αγάπη, ελπίδα και αισιοδοξία της αποτελούν το πιο κατάλληλο δομικό υλικό για το σχηματισμό προπαντός του εγκεφάλου και του νευρικού του συστήματος, του ενδοκρινικού και του ανοσοποιητικού του…. και όλων των οργάνων του παιδιού.

Έχει ήδη αποδειχθεί ότι το έμβρυο ήδη από την αρχή της κυοφορίας έχει αισθήσεις. Έχει την αίσθηση της αφής: αισθάνεται το χάδι της μητέρας, του πατέρα επάνω από την κοιλιά…, ακοής: ακούει τους ήχους, τη μουσική, τον καρδιακό παλμό… τη φωνή της μητέρας, του πατέρα… (Dr. Τomatis, Frans Veldmann). Έχει την αίσθηση της γεύσης και αισθάνεται τις ιδιαίτερες γεύσεις της διατροφής της μητέρας, γεύσεις που θα ξαναβρεί και θα επιθυμήσει στην μεταγενετική ζωή του.

Έχει επίσης αποδειχθεί ότι έχει συναισθήματα: αισθάνεται την αγάπη προς αυτό μητέρας και πατέρα και αγαλλιά… Ενώ η αδιαφορία τους, η έλλειψη από τους γονείς επιθυμίας γέννησής του είναι η πιο τραγική του εμπειρία, που θα του δυσκολέψει όλη τη ζωή… (Αθανάσιος Καυκαλίδης, «Η γνώση της μήτρας»).
"Η αγάπη προς το παιδί που περιμένουν αποτελεί τον πιο ευνοϊκό παράγοντα για τον πολλαπλασιασμό των συνάψεων του εγκεφάλου του κι επομένως για τη δημιουργία ενός πλάσματος ευφυούς και ποιοτικού" (καθηγητής J.P.Relier, νεογνολόγος).

Και ο Dr. Thomas Verny, υποστηρίζει ότι:

"...για να μπορέσει ο άνθρωπος να αισθανθεί και να εκδηλώσει την αγάπη και τη συμπάθεια προς τον συνάνθρωπο και σε πληρότητα την ψυχική υγεία, πρέπει να έχει δεχθεί την αγάπη της μητέρας και του πατέρα από την αρχή της ζωής του, ήδη από τη σύλληψή του. Ο πλούτος της επικοινωνίας που οι γονείς διατηρούν μαζί του, ασκούν καθοριστική επίδραση στην φυσική του διάπλαση, στις βασικές γραμμές της προσωπικότητάς του, στις προδιαθέσεις του χαρακτήρα του" ("The secret life of the unborn child").

Φιλανδική έρευνα συνδέει την σχιζοφρένεια με το γεγονός ότι το παιδί ήταν ανεπιθύμητο από τη μητέρα.

Μια άλλη μελέτη που έλαβε χώραν επίσης στην Φινλανδία, με αντικείμενο δύο ομάδες, 267 ατόμων η κάθε μια, οι οποίες παρακολουθήθηκαν επί 35 έτη. Τα άτομα της πρώτης ομάδας είχαν χάσει τον πατέρα τους πριν από τη γέννησή τους, τα άτομα της δεύτερης ομάδας, μετά τη γέννησή τους, κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Η σύγκριση κατέδειξε σαφή διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Όσοι δηλαδή αισθάνθηκαν, κατά την ενδομήτρια ζωή τους, το στρες και την θλίψη της μητέρας τους, παρουσίασαν μεγαλύτερες διαταραχές από εκείνους, οι οποίοι αισθάνθηκαν το πένθος, ενώ ήταν ήδη «ανεξάρτητοι», μετά τη γέννησή τους.

Στην πρώτη ομάδα ήταν πολύ περισσότερα τα κρούσματα αλκοολισμού και εγκληματικότητας. Πολύ υψηλότερο ήταν επίσης το ποσοστό ψυχώσεων και σχιζοφρένειας (16% έναντι 6%). Και στην περίπτωση αυτή, οι ερευνητές αποδίδουν την διαφορά, σε ανατομική βλάβη του υποθαλάμου.

Η ψυχική κατάσταση της εγκύου άμεσα επηρεάζει την ανάπτυξη του εμβρύου, αυριανού παιδιού και ενηλίκου και τούτο διότι σκέψεις, συναισθήματα, εναλασσόμενες εντυπώσεις και βιώματα της εγκύου επηρεάζουν το ορμονικό της σύστημα. Έτσι οι ορμόνες αδρεναλίνη, κορτικοειδή, κατεχολαμίνες (δηλαδή του άγχους και της αγωνίας) που εκκρίνονται στο αίμα της μητέρας φθάνουν μέσω του πλακούντα στο αίμα του παιδιού και διαταράσσουν την αρμονική του ανάπτυξη. Συγχρόνως δημιουργούν σ’ αυτό τις ίδιες ψυχικές καταστάσεις όπως εκείνες της μητέρας και επαναλαμβανόμενες γίνονται στοιχεία του χαρακτήρα του. Αντίθετα η χαρά, η αισιοδοξία, η αγάπη της μητέρας δημιουργούν έκκριση ενδορφινών, ωκυτοκίνης: των ορμονών της αγάπης, και καθώς οι αγαθές αυτές ορμόνες κατακλύζουν και τον οργανισμό του παιδιού, προωθούν την αρμονική του ανάπτυξη και δημιουργούν στο μωρό αυριανό ενήλικο την απαρχή μιας χαρούμενης και αισιόδοξης προσωπικότητας.

Αλλά και οι εικόνες, οι σκέψεις, οι ιδέες που η μητέρα τρέφει μέσα της, εμποτισμένες από τη συγκίνησή της και μάλιστα σε σχέση με το παιδί της, το επηρεάζουν, το μορφοποιούν…

Κάθε παιδί, ανάλογα με τα προγεννητικά του βιώματα, γεννιέται έχοντας μία αντίληψη θετική ή αρνητική του εξωτερικού κόσμου κι αυτή η αντίληψη θα αναπτύξει μέσα του είτε την εμπιστοσύνη στον εαυτό, την ικανότητά του να επεκταθεί προς τους άλλους, δηλαδή την κοινωνικότητά του, την δημιουργικότητά του, είτε την έλλειψη εμπιστοσύνης, την δυσπιστία, την αδράνεια, την αναδίπλωση στον εαυτό του.

Το παιδί δομείται με τις φυσικές και ψυχικές ενέργειες της μητέρας και μέσω αυτής του πατέρα και του περιβάλλοντος.

Ήδη από την σύλληψη το κάθε τι από την μητέρα και το περιβάλλον της εγγράφεται στην κυτταρική του μνήμη.

Η επίδραση των σκέψεων της μητέρας στο έμβρυο ερευνήθηκε και από τη Γαλλίδα πανεπιστημιακή ερευνήτρια Marie Claire Busnel , η οποία είπε: «εξίσου το έμβρυο αντιδρά στο λόγο όπως και στη σκέψη της μητέρας, όταν αυτή η σκέψη έχει μια σαφήνεια και ένταση». Η έγκυος γυναίκα είναι μορφοποιός!

Οι σύγχρονες νευροεπιστήμες κάνουν λόγο τώρα για τους καθρεπτικούς νευρώνες, τους κοινωνικούς νευρώνες, ιδιαίτερους στον άνθρωπο, οι οποίοι μιμούνται και επαναλαμβάνουν (αντανακλούν, καθρεφτίζουν) στη φυσική, ψυχική και νοητική διάσταση στάσεις, σκέψεις, συναισθήματα του πλησίον. Οι νευρώνες-καθρέπτες της αναπτυσσόμενης νέας ύπαρξης απορροφούν και μιμούνται σκέψεις, συναισθήματα της μητέρας, η οποία έχει άμεση επαφή με το παιδί της.

Τέλος χρειάσθηκε να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι το παιδί είναι σε θέση να μάθει κάτι μόνο αφού έχει έρθει στον κόσμο, μετά τη γέννησή του. Κατά τους εννέα πρώτους μήνες της ζωής του το παιδί μαθαίνει πολύ περισσότερα απ’ ότι στην διάρκεια όλης της υπόλοιπης ζωής του. Και αυτά που έμαθε ήδη πριν από την γέννηση παίζουν αποφασιστικότατο ρόλο ως προς το τί θα μπορέσει να μάθει επιπλέον αργότερα.

Οι αισθητήριες εντυπώσεις της μητέρας ήχοι, ευωδιές, εικόνες τελειοποιούν και εκλεπτύνουν την διαμόρφωση των αισθητηρίων οργάνων. Ενώ τα θετικά συναισθήματα και σκέψεις της μητέρας τελειοποιούν την ανάπτυξη του εγκεφάλου του.

Μετά τις νέες διαπιστώσεις πρέπει να εγκαταλείψουμε την άποψη ότι μέχρι τη γέννησή του το παιδί αναπτύσσεται αφ’ εαυτού του και ότι εμείς (η κοινωνία, οι υποψήφιοι γονείς) δεν ασκούμε καμιά επιρροή στην εξέλιξή του. Το παιδί χρειάζεται να μάθει αφομοιώνοντας την πολιτιστική ποιότητα των γονιών και της πατρίδας του, από την μητέρα του τον πατέρα του και το περιβάλλον του πολιτισμικού του κύκλου.

Έκρηξη ερευνών και βιβλιογραφίας εκδηλώθηκε προπαντός στην γενετική επιστήμη.

Το 2001 ο αμερικανός βιολόγος Bruce Lipton, σε διεθνές συνέδριο προγεννητικής αγωγής, στο Καράκας ανακοίνωσε ότι: "Η ενεργοποίηση των προγραμμάτων των γονιδίων ελέγχεται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του περιβάλλοντος. Οι συγκινήσεις της μητέρας, όπως ο φόβος ή η οργή ή αντίθετα η αγάπη ή η ελπίδα επηρεάζουν βιοχημικά την επιλογή και επανεγγραφή του γενετικού κώδικα του παιδιού στη μήτρα, πράγμα που συνεπάγεται εξελικτικές συνέπειες πολύ βαθειές για τις μέλλουσες γενεές. Οι μέλλοντες γονείς είναι πραγματικοί γενετικοί αρχιτέκτονες. Επείγει αυτό να το πληροφορηθούν".

Ο Bruce Lipton απέδειξε ότι οι συγκινήσεις της μητέρας και του πατέρα επηρεάζουν βιοχημικά την επιλογή και την επανεγγραφή του γενετικού κώδικα του παιδιού στη μήτρα.

Η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία έχει βιωθεί η σύλληψη συνεισφέρει επίσης στην επιλογή των γονιδίων.

Πιο χαρακτηριστικές είναι οι αναπτύξεις του νευροβιολόγου Gerald Huther στο βιβλίο του "Το μυστικό των εννέα πρώτων μηνών".

Πριν από λίγο πιστεύαμε ακόμη ότι η προγεννητική ανάπτυξη καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από γενετικά προγράμματα.

Αλλά στο μεταξύ αποδείχθηκε πως αυτή η πίστη ήταν μια πλάνη... Χρειάσθηκε να κατανοήσουμε ότι οι ακολουθίες DNA του μητρικού και πατρικού γενώματος, που συντήκονται μέσα στο γονιμοποιημένο ωάριο, συνιστούν ένα φάσμα μόνο των ενδεχομένων δυνατοτήτων περαιτέρω εξέλιξης. Το τί πράγματι θα προκύψει απ’ αυτά τα δεδομένα, αν και σε ποιό βαθμό αυτά θα αξιοποιηθούν και με ποιό τρόπο θα καθορίσουν την λειτουργική ωρίμανση του αγέννητου παιδιού, μελλοντικού ενηλίκου, αυτό δεν εναπόκειται στην εξουσία των γονιδίων, αλλά εξαρτάται πολύ συγκεκριμένα από την κατάσταση και τον τρόπο ζωής της μέλλουσας μητέρας (από το αν καπνίζει, αν παίρνει φάρμακα, αν είναι φορτισμένη, αγχωμένη, ή αν αντίθετα χαίρεται ανέμελα για τον ερχομό του παιδιού της).

"Στο ξεκίνημα του νέου αιώνα απεδείχθη ότι η παλιά διαμάχη, ως προς το τί είναι κληρονομικό και τί επίκτητο έθετε απαρχής ένα εσφαλμένο ερώτημα. Ότι υπάρχει εκ γενετής, δεν είναι κατ’ ανάγκην κληρονομημένο.
Κάποιες ιδιότητες, ικανότητες και δεξιότητες που υπάρχουν εκ γενετής μπορεί να είναι επίκτητες προγεννητικά".

Τα νέα αυτά ευρήματα, οι επιστημονικές αυτές ανακαλύψεις μας οδηγούν στην κατανόηση του αληθινού εύρους και των αληθινών δυνατοτήτων της πρόληψης, της αγωγής υγείας που όλοι επιθυμούμε για την νέα γενιά.

Αυτή η πρόληψη –η αγωγή υγείας- δεν μπορεί πια να παραμένει στο στάδιο της έγκαιρης διάγνωσης, αλλά πρέπει να προχωρήσει στο στάδιο της αληθινής προετοιμασίας της μελλοντικής υγείας της νέας γενιάς, της κοινωνίας του μέλλοντος.

Η αληθινή διάσταση, οι δυνατότητες αυτής της πρόληψης –αληθινής πρόληψης- είναι ανυπολόγιστης αξίας, διότι δεν αρκείται μόνον στην διάπλαση ανθρώπων με υγιή οργανισμό. Προχωρεί πολύ παραπάνω, περιλαμβάνει την ψυχική και πνευματική διάσταση του ανθρώπου.

Πώς αλλιώς θα ήταν εξάλλου. Μήπως δεν είναι γνωστόν ότι οι ψυχικές και νοητικές ιδιότητες του ανθρώπου εκδηλώνονται επίσης μέσα από την σωματική του δόμηση και μάλιστα του πιο ευγενούς οργάνου του, του εγκεφάλου του;

Η βιολογία εξηγεί ότι τα νευρικά μας κύτταρα εγγράφουν, εντυπώνουν όλες τις πληροφορίες του περιβάλλοντος κι αυτή η κυτταρική μνήμη καθορίζει την μετέπειτα ζωή. Η εμβρυϊκή κυτταρική μνήμη, ως αρχική, μπορεί να παρομοιασθεί με τα εντυπώματα: τις χαραγμένες γραμμές που το τραίνο: ο άνθρωπος θα ακολουθήσει αργότερα στη ζωή του. Αυτά τα πρώτα χαράγματα: εντυπώματα συνθέτουν αυτό που στον άνθρωπο η σοφή ελληνική γλώσσα ονομάζει χαρακτήρα (το χαραγμένο).

Συμπεραίνοντας: σώμα, συναισθήματα, νόηση, ταλέντα, δημιουργικότητα, όλα έχουν την πρώτη αρχή τους στην ενδομήτρια ζωή.

Πόσο μεγάλη είναι η ευθύνη και η τιμή και υπερηφάνεια των νέων ζευγαριών μελλόντων γονέων!

Και πόσο μεγάλη και σοβαρή είναι η δική μας ευθύνη, άν τους αφήνουμε απληροφόρητους για το μεγάλο δημιουργικό έργο που η φύση τους έχει αναθέσει κι έτσι τους στέλνουμε απροετοίμαστους στο ταξίδι του γάμου και της γονεϊκότητας!...

Ωστόσο, η προγεννητική αγωγή υγείας-πρόληψης δεν περιλαμβάνει περίπλοκους και δυσβάστακτους ιατρογενείς κανόνες. Συνίσταται σε μερικούς απλούς κανόνες ζωής, σχετικούς με ένα υγιή ήρεμο χαρούμενο και θετικό και ευτυχισμένο τρόπο ζωής των υποψηφίων γονέων.

Τέτοιοι κανόνες είναι:

-η υγιεινή διατροφή της εγκύου αλλά και του ζευγαριού πριν από τη σύλληψη βασισμένη στην γνωστή μεσογειακή διατροφή (άφθονα φρούτα, λαχανικά, όσπρια, αναποφλοίωτα δημητριακά-όλα με ωμό ελαιόλαδο- ωμούς ξηρούς καρπούς και ψάρι: σπουδαιότερη πηγή λευκωμάτων από το κρέας λόγω των άφθονων Ω3 οξέων που περιέχει.)

-η βαθειά αναπνοή σε οξυγονωμένα μέρη

-ήρεμη και χαρούμενη επικοινωνία του ζεύγους

-το καλωσόρισμα της νέας ύπαρξης και η εκδήλωση της αγάπης προς αυτήν από τους γονείς και το περιβάλλον τους: με το χάδι, τον λόγο, με τις ευχές και οραματισμό των χαρισμάτων που οι γονείς εύχονται για το παιδί (η έγκυος είναι μορφοποιός με την σκέψη και την φαντασία της έλεγαν οι αρχαίοι σοφοί, Εμπεδοκλής, Στωϊκοί, Βυζαντινοί, καθώς και η σοφώτατη νεοελληνική μας παράδοση).

-αισθητικός τρόπος ζωής, με εποικοδομητική μουσική με τον θαυμασμό του ωραίου στην φύση, στην τέχνη, στην ζωή.

Τα αποτελέσματα αυτών των απλών συμβουλών που προσφέρονται στους υποψήφιους γονείς, για να υποκινήσουν την δημιουργική τους ικανότητα, είναι πολύ μεγάλα και σημαντικά, μη δυνάμενα ακόμη να προσμετρηθούν στο σύνολό τους, όσον αφορά την υγεία, την ισορροπία, την ειρηνική διάθεση, την δημιουργικότητα και τα χαρίσματα του παιδιού μελλοντικού ενηλίκου.

Η Προγεννητική Αγωγή δεν αποτελεί μόνον αγωγή υγείας του παιδιού αλλά αγωγή υγείας του ανθρώπου, του ενήλικου ανθρώπου στον οποίο το παιδί αυτό θα εξελιχθεί.

Αν λοιπόν επιθυμούμε να προωθήσουμε μια κοινωνία υγιή, είναι ανάγκη, σ’ όλες τις υπηρεσίες υγείας: Κέντρα υγείας, Μαιευτήρια, Ιατρεία, Εργαστήρια, να κυκλοφορήσουν και να προσφερθούν ενημερωτικά έντυπα για τις εγκύους, για τους υποψηφίους γονείς και στα ληξιαρχεία να δίδονται προς τους εγγάμους.

Επίσης όμως είναι ανάγκη στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να ενταχθεί η προετοιμασία για την γονεϊκότητα στο μάθημα της Αγωγής του Πολίτη ή της Βιολογίας ή της Ψυχολογίας, ώστε οι νέοι στην κρίσιμη ηλικία να πληροφορηθούν γνώσεις με το κύρος του λόγου του δασκάλου. Όμοια πρέπει να είναι η ένταξη της προγεννητικής αγωγής υγείας-πρόληψης στην τριτοβάθμια παιδεία (Ιατρική, Ψυχολογία, Παιδαγωγική).

Η πολιτική ηγεσία είναι ανάγκη να εντάξει στην οικογενειακή και την δημογραφική πολιτική την προετοιμασία για τον ρόλο του γονιού από την προγεννητική ήδη περίοδο, ώστε οι νέοι μαθαίνοντας για τον μεγάλο παιδαγωγικό τους ρόλο στα πρώτα στάδια της ζωής του παιδιού τους να αισθανθούν τιμή και υπερηφάνεια για την δημιουργική τους δύναμη και την συμμετοχή τους στο μέλλον της χώρας μας. Μια τέτοια πληροφόρηση θα επανεδραιώσει τον θεσμό του γάμου που τόσο σήμερα κλονίζεται, αλλά και θα βοηθήσει στην δημογραφική αύξηση.

Εύχομαι γρήγορα να προχωρήσουμε σε μια τέτοια αγωγή υγείας πρόληψης, ικανής να βελτιώσει συλλογικά και όχι ατομικά την υγεία του λαού.

-Ιωάννα Μαρή, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Προγεννητικής Αγωγής και της Παγκόσμιας Οργάνωσης των Σωματείων Προγεννητικής Αγωγής (Organisation Mondiale des Associations pour l'Éducation Prénatale, ΟΜΑΕP)

  Ρέθυμνο, 23/10/2010

 


Προσφερόμαστε να στείλουμε δωρεάν τα έντυπα της Προγεννητικής Αγωγής σ’όσες–ους κ.κ. ιατρούς, μαίες, Μαιευτήρια, εκπαιδευτικούς, Σχολεία ή ιδιώτες μας τα ζητήσουν. Επίσης στους Δήμους – ληξιαρχεία.


 

Ελληνική Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής
Σολωμού 31, 106 82 Αθήνα
Τηλ.: 210 9629704, Κιν.: 6972 509156