Έχει επιστημονικά αποδειχθεί ότι οι ψυχικές καταστάσεις της εγκύου επηρεάζουν τόσο την ίδια όσο και το νεογνό, αφού οι δύο: μητέρα και έμβρυο είναι εις σάρκα μία –κι ό,τι εκείνη αισθάνεται, το έμβρυο την ίδια στιγμή το αισθάνεται και το ζει μαζί της.

Ας αναφερθώ όμως σε μερικές χαρακτηριστικές έρευνες, από τις πάμπολλες που έχουν γίνει παγκοσμίως κι έχουν δημοσιευθεί σε βιβλία και περιοδικά:

Ο Έλλην ψυχίατρος Αθανάσιος Καυκαλίδης στο βιβλίο του «Η γνώση της μήτρας» αναφέρει πολύ σοβαρότερες σωματικές και ψυχολογικές διαταραχές στην ομάδα των ενηλίκων που ήταν ανεπιθύμητοι ως έμβρυα καθ’ όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, ή στο μεγαλύτερο χρονικό μέρος αυτής.

Ο David Chamberlain, διδάκτωρ ψυχολογίας στο San Diego αναφέρει περίπτωση τεσσάρων εφήβων που έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας, κάθε χρόνο την ίδια εποχή: εποχή που κατά τις διηγήσεις των μητέρων τους εκείνες έκαναν απόπειρα αποβολής τους, τις οποίες ωστόσο οι έφηβοι αγνοούσαν.

Το πιο σπουδαίο επιχείρημα που αποδεικνύει πώς η ψυχολογία της εγκύου μετατρέπεται σε βιολογική, παθολογική κατάσταση στο έμβρυο μας το παρέχει ο δόκτωρ Levine, χειρούργος οδοντίατρος από το Μάντσεστερ. Αυτός ό οδοντίατρος επί σειρά ετών συνέλεγε δόντια νεογιλής οδοντοφυΐας και παρατηρούσε τις τομές τους, στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Παρατήρησε πρώτα μια γκριζωπή γραμμή, την οποία ονόμασε «νεογνική γραμμή», γιατί αντιστοιχεί στην τραυματική εμπειρία της γέννησης. Η γραμμή αυτή δεν υπήρχε, όταν η γέννηση είχε εξελιχθεί με τις καλύτερες συνθήκες.

Τα στρώματα αδαμαντίνης που βρίσκονται κάτω απ’ αυτήν την γραμμή έχουν εναποτεθεί στις καταβολές (φύτρες) των δοντιών, κατά την ανάπτυξή τους στις σιαγόνες του εμβρύου. Στα στρώματα αυτά παρατήρησε συχνές ανωμαλίες, μέχρι και ανεπαίσθητα κενά. Τι ήταν άραγε αυτό που είχε αναστείλει για ένα χρονικό διάστημα αρκετά μεγάλο την διαδικασία δόμησης της νεογιλής οδοντοφυΐας; Και ίσως και άλλων μαλακών και ευγενών οργάνων όπως η καρδιά, το συκώτι, ο εγκέφαλος, τα οποία δεν έχουν διατηρήσει ανιχνεύσιμα ανατομικά αποτυπώματα;

Ο δρ. Levine συνεργάσθηκε μ’ έναν ψυχολόγο, ο οποίος συζήτησε με τις μητέρες. Έρχονται στο φως λοιπόν ακριβείς αντιστοιχίες ανάμεσα στις ανωμαλίες αυτές και τα ισχυρά πολύ επιθετικά σοκ που αυτές οι μητέρες είχαν υποστεί κατά την εγκυμοσύνη τους.

Όλες αυτές οι έρευνες αποδεικνύουν την ορθότητα του πορίσματος του δόκτορος Michel Odent, ο οποίος αποφαίνεται ότι η πρωταρχική υγεία, δηλαδή η βασική φυσική και ψυχική υγεία του ανθρώπου, θεμελιώνεται κατά την εποχή της στενής σχέσης με την μητέρα, δηλαδή κατά τους εννέα μήνες της εγκυμοσύνης, τις κρίσιμες ώρες της γέννησης και την περίοδο του θηλασμού.

Όλες οι ασθένειες, κατά τον δόκτορα Odent, ακόμη και αν εκδηλώνονται στην βρεφική, παιδική ηλικία ή και κατά τα 20, 30, 40, 50 και έπειτα χρόνια ζωής έχουν ως πρώτη αιτία τους μια σοβαρή δυσλειτουργία της εποχής της ενδομήτριας ζωής.

Αυτή η ενδομήτρια ζωή καθορίζει και την σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του, τον συνάνθρωπο, τον πλανήτη γη.

Σύμφωνα με τον δρα. Thomas Verny δεν είναι δυνατή η ύπαρξη Οικολογίας, στον Κόσμο, χωρίς να έχει προϋπάρξει Οικολογία στη Μήτρα.

Κάθε μελλογέννητο παιδί από τη στιγμή της συλλήψεως βομβαρδίζεται από μια μεγάλη ποικιλία τοξινών οι οποίες διακρίνονται σε σωματικές, χημικές, ορμονικές και ψυχολογικές. Πιστεύω ότι τα παιδιά που υφίστανται βία στη μήτρα έχουν ήδη προγραμματισθεί να εξελιχθούν σε ενηλίκους οι οποίοι θα ασκούν βία στη γη και στα άλλα γύρω τους ανθρώπινα πλάσματα.

Πριν μάθουμε να μειώσουμε και βαθμιαία να εξαλείψουμε τους επιβλαβείς παράγοντες κάθε είδους, οι οποίοι βομβαρδίζουν το παιδί, πριν από τη γέννησή του, ο αγώνας μας κατά του εγκλήματος, των κακών έξεων και εθιστικών εξαρτήσεων, των φόνων, της αλληλοεξοντώσεως, της μολύνσεως και της καταστροφής των εδαφών μας, των δασών, ποταμών, ωκεανών και της ατμόσφαιρας, θα είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Θεωρώ ότι αποτελεί μία από τις βασικές επιδιώξεις της σύγχρονης κοινωνίας μας το να επεκτείνει την ιδέα της οικολογίας, ώστε να συμπεριλάβει την προστασία και την διατήρηση της καθαρότητας και αθωότητας του αμνιακού σύμπαντος. Δεν μπορεί να υπάρξει οικολογία στον κόσμο, χωρίς οικολογία στην μήτρα.

Θα αναρωτηθείτε: και πώς άραγε ν’ αντιμετωπίσει η έγκυος τις αναπόφευκτες δυσκολίες της ζωής, έτσι ώστε να μη βλάψει το διαπλασσόμενο παιδί της;

Ο δρ. Verny διαβεβαιώνει ότι κάθε μέλλουσα μητέρα διαθέτει μια ασπίδα προστασίας για το παιδί της: είναι η ασπίδα της αγάπης της. Αυτή θα δημιουργήσει ένα μικροκλίμα, που μπορεί να εξουδετερώσει πολλές κακές συνθήκες.

Με ποιο τρόπο άραγε η ψυχική κατάσταση της εμβρύου περνάει στο έμβρυο και επηρεάζει την φυσική και ψυχική του κατάσταση, διαμορφώνοντας το σώμα, τις βιολογικές του λειτουργίες και τον ψυχισμό του; Να μια ακόμη ερώτηση που έρχεται στο νου μας.

-Μέσω των ορμονών, η επιστήμη απαντάει: η αδρεναλίνη, οι κατεχολαμίνες, ορμόνες του άγχους και της αγωνίας που κατακλύζουν το αίμα της μητέρας όταν είναι δυστυχισμένη, κατακλύζουν επίσης και το αίμα του παιδιού μέσω της πλακούντιας κυκλοφορίας. Αυτές οι ορμόνες γεννούν ίδιες καταστάσεις άγχους και δυστυχίας και στο έμβρυο και εμποδίζουν έως σταματούν εντελώς την ανάπτυξή των οργάνων, υπό σχηματισμό την εποχή εκείνη. Οι ενδορφίνες, ορμόνες της χαράς και της ευχαρίστησης που βρίσκονται στο αίμα της μητέρας, όταν είναι ευτυχισμένη, περνούν επίσης στον οργανισμό του εμβρύου, δημιουργούν σ’ αυτό τις ίδιες καταστάσεις χαράς και ευτυχίας και επιτρέπουν την συνέχιση του φυσικού έργου δόμησης του οργανισμού του.

-Μέσω των υγρών: αμνιακού υγρού και αίματος του εμβρύου που έχουν την ιδιότητα να εγγράφουν και απομνημονεύουν ψυχικές και πνευματικές καταστάσεις της μητέρας, απαντάει ο σύγχρονος ερευνητής Masaru Emoto.

Ο Masaru Emoto, Ιάπων ερευνητής, υπέβαλλε δείγματα νερού σε διάφορες επιδράσεις: σε μουσικές θετικές, μελωδικές ή κακόφωνες, σε τοπία όμορφα ή άσχημα, σε συναισθήματα αγάπης ή μίσους σε λέξεις αγάπης, ευγνωμοσύνης ή μίσους, περιφρόνησης. Τα δείγματα αυτά του νερού τα πάγωσε σε συγκεκριμένη θερμοκρασία και τα φωτογράφισε με ειδικά πολύ ισχυρά μηχανήματα. Τα κρύσταλλα που σχηματίσθηκαν αντανακλούσαν το μεγαλείο ή την φρίκη των στοιχείων με τα οποία εμποτίσθηκαν.

Η γενετική επιστήμη των ετών μέχρι το 1970 παραμέριζε όλα αυτά τα συμπεράσματα των ερευνών, με το επιχείρημα ότι: τα γονίδια είναι αυτά που προσδιορίζουν ως το τέλος την φυσική και ψυχική μας ιδιοσυστασία. Ήλθε όμως ο κλάδος της επιγενετικής επιστήμης, ο οποίος κατέρριψε τις παραπάνω αντιλήψεις: «Δεν είμαστε θύματα των γονιδίων, είμαστε κυρίαρχοι αυτών» διακήρυξε.

Ανάλογα με τα μηνύματα του περιβάλλοντος, ο επιγενετικός μηχανισμός μπορεί να μεταβάλλει ένα γονίδιο, ώστε να παραγάγει υγιείς πρωτεΐνες και λειτουργίες, παρά τα κληρονομημένα ελαττωματικά γονίδια. Το αντίθετο συμβαίνει επίσης, όταν θετικά έως χαρισματικά σχέδια των γονιδίων δεν έχουν τη δυνατότητα να εκφρασθούν, λόγω της αρνητικότητας των βιωμάτων του περιβάλλοντος.

«Τα γονίδια αντιπροσωπεύουν προγράμματα που όχι μόνο αναγιγνώσκονται αλλά που επαναγράφονται επίσης». Αυτές και μόνον οι νέες θεωρήσεις δείχνουν την σημασία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος της εγκύου, και της ψυχικής της γαλήνης.

-Πώς όμως άραγε να ζήσει στη γαλήνη η έγκυος στις σημερινές δύσκολες συνθήκες;
Η γαλήνη είναι μια εσωτερική ψυχική κατάσταση σύνθετη που δεν αποκτάται επιφανειακά, εξωτερικά. Πρέπει να αλλάξουν στην έγκυο εσωτερικές της καταστάσεις πολύ βαθιές. Οι παρακάτω συμβουλές είναι χρήσιμες.

  1. Η έγκυος με την συμπαράσταση του συζύγου και του περιβάλλοντός της έχει να αισθανθεί το μεγαλείο, την ιερότητα και την μεγάλη δημιουργική δύναμη της μητρότητας σ’ αυτό το στάδιο της ζωής. Να αισθανθεί ότι από την δική της στάση κατά τους εννέα μήνες εξαρτάται η ποιότητα, όχι μόνο της δικής της οικογένειας αλλά και της αυριανής κοινωνίας. Εκείνη δημιουργεί τους πολίτες του αύριο. Έχει επίσης να αισθανθεί ότι η εγκυμοσύνη είναι μια φυσική κατάσταση της γυναίκας. Ότι η φύση την έχει προορίσει για την μητρότητα, την έχει εφοδιάσει, προικίσει με τις αναγκαίες φυσικές και ψυχικές δυνάμεις (με ειδικές ορμόνες) και ότι είναι απόλυτα ασφαλής.

  2. Η έγκυος έχει να εκφράσει την αγάπη της για το παιδί της, να του μιλήσει, να το χαϊδέψει, να ευχηθεί για αυτό ότι θα εκφράσει ως παιδί και ως ενήλικος τις πιο υψηλές ανθρώπινες αρετές.

  3. Έχει ν’ ακούσει μουσική, να διαβάσει με δυνατή φωνή ποιητικά κείμενα ή βιογραφίες σπουδαίων ανθρώπων, να ζωγραφίσει, αν αυτό την εμπνέει, να τραγουδήσει, να χορέψει ήπια.

  4. Μπορεί ν’αποφασίσει εκδρομές στην όμορφη φύση. Μπορεί να θαυμάζει τον έναστρο ουρανό, τον ανατέλλοντα ήλιο στην αυγή, τη θάλασσα και τα βουνά, τον ουρανό και τα σύννεφα, τις λίμνες και τα λιβάδια.

  5. Ν’ αναπνέει βαθιά σε οξυγονωμένα μέρη πολλές φορές την ημέρα.

  6. Να επιλέξει για τη διατροφή της τροφές που θα εφοδιάσουν τον οργανισμό της με όλα τα αναγκαία συστατικά και που ενδείκνυνται για την εγκυμοσύνη (φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά, όσπρια, ψάρια).

  7. Να βάλει στη ζωή της, στην ενδυμασία και στο σπιτικό της τα ηλιακά χρώματα του φάσματος. Αυτά είναι τα χρώματα της χαράς και της ζωής. Και να αποφεύγει τα μαύρα, τα γκρίζα και τα καφετιά, τα οποία δημιουργούν μελαγχολία και κακοκεφιά. Να θαυμάζει την ομορφιά στα χρώματα και αρώματα των λουλουδιών και του περιβάλλοντος.

  8. Ν’ αναπαύεται και να χαλαρώνει, έστω δύο έως τρία λεπτά πολλές φορές την ημέρα, περιβάλλοντας κατά την ώρα αυτή τον εαυτό της και το μωρό της με ολόλαμπρο φως και με χρώματα.

Η απλή συνειδητοποίηση ότι ο δημιουργικός αυτός τρόπος ζωής προσφέρει στο παιδί της υγεία και χαρίσματα, αυτόματα θα της φέρει γαλήνη και ηρεμία που θα την οδηγήσει, με τον πιο φυσικό τρόπο σ’ ένα τοκετό σύμφωνο με τη φύση, απλή έκφραση της φυσικής γυναικείας της δύναμης.

Πάντα για να ξεφύγουμε από τον φόβο, πρέπει να τον αντικαταστήσουμε με την αγάπη και την χαρά.

Για ν’ αποφασίσει η έγκυος να παραμερίσει αντίξοες συνθήκες και να ζήσει συνειδητά με χαρά κι αισιοδοξία την καθημερινότητά της έχει ανάγκη ενημέρωσης. Η γνώση είναι δύναμη. Γνωρίζοντας την μεγάλη σημασία αυτής της πρώτης περιόδου -θεμέλιου θα βρει τις δυνάμεις να την ζήσει δημιουργικά, προς όφελος του παιδιού της και της κοινωνίας.

 


Προσφερόμαστε να στείλουμε δωρεάν τα έντυπα της Προγεννητικής Αγωγής σ’όσες–ους κ.κ. ιατρούς, μαίες, Μαιευτήρια, εκπαιδευτικούς, Σχολεία ή ιδιώτες μας τα ζητήσουν. Επίσης στους Δήμους – ληξιαρχεία.


 

Ελληνική Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής
Σολωμού 31, 106 82 Αθήνα
Τηλ.: 210 9629704, Κιν.: 6972 509156